15 Haziran 2011 Çarşamba

Kuranda Geçen Kız Ve Erkek isimleri



Kuranda Geçen Kız isimleri
Kuranda Geçen erkek isimleri

ACAR : Cesur becerikli


ACER: HZ.İsmail'in annesi


AFRA: Ayin 13.Gecesi afra binti ubeyde;sahabe hanımlarından


AHSEN: (Ar.) Daha güzel çok güzel en güzel. Erkek ve kadın adı


AKAY: Dolunay


ALGAN: Fetheden alan


ALYADUA: Gökyüzünün yakarışı


ARDA: 1. Hükümdar veya kumandan asası. 2. İşaret olarak yere dikilen çubuk. 3. Meriç ırmağının Edirne yöresindeki önemli bir kolu. 4. Uygur yazılarında geçen çok eski bir Türk adı. 5. Sonra gelen.


AYŞIL: Ay gibi ışıl ışıl


AZRA: Yine iffete tekabül eden namuslu ve tertemiz kadın anlamındadır. Kirlerden arındırılmış masum manasında.



BARAN: Yağmur


BELİNAY: Cennette peygamber cicegi


BENGİSU: Ebedilikölümsüzlük veren su


BEREN: 1. Güçlü kuvvetli. 2. Akıllı


BERFİN: kardan yapılmıştertemiz


BERRA: (Ar.). - Doğru sözlü hayır işleyen kimse. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BERRE: Manası temizleyicidir


BETUL: O�nun nefsani kirlenmelere karşın korunmuşluğunu iffetli ve onuruna düşkün olduğunu anlamlandırır.


BÜŞRA: Mutluluk getiren haber


BUĞLEM: Cenneti müjdeleyen melek


BURAK: Hz. Muhammed'in Miraç'a çıkarken bindiği binek



CEYLİN: Cennetin kapısı cennete açılan kapı.


DALAN: (Tür.) Er. 1. Biçim şekil. 2. İnce narin zarif.


DALYA: (Tür.) Ka. - Yıldız çiçeği.


DİDAR: (Fars.) Ka. 1. Yüz çehre. 2. Görme görüşme. 3. Görüş kuvveti. 4. Açık meydanda


DİREM: (Fars.) Er. 1. Akça para. 2. Gümüş para


DUHA: (Ar.). 1. Kuşluk vakti. 2. Kur'an-ı Kerim'de 93. surenin ismi. -Kız ve erkek adı olarak kullanılır.



EBRAR: (Ar.) Er. 1. Hayır sahipleri. 2. İyiler dindarlar özü sözü doğru olanlar. Şeş Ebrar: Altı hayır sahibi Hz. Ebu Bekir Hz. Ömer Hz. Osman Hz. Ali Hz. Hasan Hz. Hüseyin.


ECHER: (Ar.) Ka. 1. Son derece güzel kadın. 2. Gündüz iyi görmeyen karmaşık gözlü.


ECİR: (Ar.) Er. 1. Bir iş ya da emek karşılığı verilen şey. 2. Sevap. 3. Aziz sevgili.


ECRİN: ALLAH'IN hediyesi anlamını taşımaktadır.


EFGAN: (Fars.) Er. - Figan ağlayıp inleme feryat.


EFSA: cennet ırmaklarından birinin adısihirbaz


ELYESA: (Ar.) Er. - Kur'an-ı Kerim'de adı geçen bir peygamber


EMİN: (Ar.) Er. 1. Korkusuz kimse. 2. Emniyette olan. 3. İnanan güvenen. 4. İnanılır güvenilir. 5. Şüpheye düşmeyen kati olarak bilen. 6. Emanet olarak idare edilen dairelerin başı. - 7. (Hz. Muhammed (s.a.s) ve Cebrail'in adı.


EMİR: (Ar.) Er. 1. Bir kavmin bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi.


EMRE: Aşık dost Beylerbeyi Büyük erkek kardeş.


ENER: (Tür.) Er. - En yiğit en kahraman kişi


ENSAR: (Ar.) Er. 1. Yardımcılar muavinler müdafiler koruyucular. 2. Medine'ye hicretle Mekkeli muhacirlere yardım eden Medineli müslümanlara verilen ad. Kur'an-ı Kerim'de çok geçen kelimelerden birisidir. ERAY: Ay gibi parlak temiz erkek.


ERÇİN: (Fars.) - Merdiven basamak. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır


ERVA: (Ar.) Er. 1. Çok güzel genç. 2. Son derece cesur ve yiğit adam.


ERVA: Temiz ahlakli kiz


ESLEM: Allah'a tesim olmak anlamında canım.değerlendirebilirsin.(hem kız hem erkek için olabiliyo)


ESREFUNNISA: Kadınların en şereflisi hanımların en onurlusu anlamına gelir.


EYÜB: (Ar.) Er. 1. Sabırlı. 2. Dönen pişman olan günahlarına tevbe eden demektir. Kur'an'da adı geçen peygamberlerden. Güzel sabır sahibi. Allah'ın imtihanına güzellikle sabredip mükafat ve ihsana ulaşmıştır. -Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak okunur.


EZGÜ: (Tür.) - Makam hava. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


EZRA: (Ar.) Ka. 1. Pek fasih sözü düzgün adam. 2. Beyaz kulaklı siyah at.


EZRAK: (Ar.) - Mavi gözlü. Gök rengi saf ve temiz su. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.




FERMA: (Fars.). 1. Emreden buyuran. 2. Amir. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


FEYZAN: Çok bereketliçok verimli


FÜSUN: (Ar.) Ka. - Büyü sihir. Şaşırtıcı güzelliğe sahip hayret verici derecede güzel


GİZEM: (Tür.) Ka. - Sır karşılığı olarak kullanılan uydurma bir kelime.


GONCA: (Fars.) Ka. 1. Henüz açılmamış gül tomurcuk. 2. Sevgilinin ağzı.


GÖĞEM: (Tür.). - Halk dilinde yeşile çalan mor. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


GÜRHAN: (Tür.) Er. 1. Hanlar hanı. 2. Kara-Hitay prenslerine verilen unvan


GÜRKAN: (Tür.) Er. 1. Bol kan. Genç taze gelişmiş serpilmiş.



HÜMA: (Ar.) Er. 1. Devlet kuşu. 2. Saadet mutluluk


İCLAL: Kudretli büyüklük


İLTEBER: (Tür.) Er. - Eski Türklerde vali kumandan anlamlarında unvan.


İREM: (Ar.) 1. Cennet bahçesi. 2. Ok veya kurşun atılan nişan tahtası. 3. Cenk denilen musiki aleti ve bunu icad edenin adı. 4. Ad kavmi zamanında Şeddad tarafından cennete benzetilme amacıyla yapılan bahçe olup Şam'da veya Yemen'de bulunduğu söylenir. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır


İREM: Cennet


KAAN: (Tür.) Er. 1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan hükümdar.


kadın adı olarak kullanılır


KANSU: (Tür.) Ka. 1. Çin'in kuzey batısında önemli bir sınır kenti. 2. Çin'de müslümanların en çok bulunduğu eyalet.


KARİN: (Ar.) Er.l. Yakın. 2. Nail olan. 3. Hısım komşu. 4. Mabeynci


KATRE: (Ar.) Ka. 1. Damla. Damlayan şey


KAYHAN: (Tür.) Er. - Sert güçlü sesli okuyucu kayayı bile delecek güçte sesi olan okuyucu.


KAYRA: Tanrı yardımı; Tanrı'dan ya da büyük bir kimseden Gelen iyilik kayırma yardım destek


KAYRAL: (Tür.) Er. - Kayrılan himaye edilen (kimse)


KEREM: Cömertlik soyluluk büyüklük


KEVSER:Cennette bulunduğuna inanılan kutsal su


KORAY: (Tür.) Er. - İyice kor rengine gelen ay.


KORÇAN: (Tür.) Er. - Ateşli canlı hareketli.


KÜBRA: (Ar.) Ka. 1. Büyük olan (Ekber'in müennesi). 2. Hadicetü'l-Kübra: Hz. Peygamberin ilk hanımı.


KUMRU: (Fars.) Ka. - Güvercinlerden uzunca kuyruklu boynunun yanlarında benekler bulunan ve güvercinlerden daha küçük olan boz renkli kuş.



MARZIYE: Allah�ın kendisinden razı olduğu Rabb�ine varmaya hazırlanmış kişi anlamındadır. Bunun diğer bir formu olan isim ise Raziye�dir ki Allah�tan razı olmuş kişi Allah�ın kaderine razı olan kadın anlamına gelir.


MERİH: (Ar.) Er. - Dünya'dan sonra güneşe en yakın olan gezegen


MERT: Sözünün eri sözünde duran


MİNA: Liman


MİRAY: (Fars.) Ka. - Ayın ilk günleri


NİSA: Kuranı kerimin 4. suresi anlamı kadın


OGÜN: (Tür.). - Anımsanan belirli bir günde doğan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır


OĞUZ: (Tür.) Er. 1. Mübarek saf ve iyi yaratılışlı. 2. Genç sağlam güçlü. 3. Anlayışı kıt bön. 4. Köylü. Tosun. 5. Türk efsanelerinde geçen büyük bir kahraman. Büyük bir Türk boyu olarak kullanılır


ONUR: Şeref haysiyet izzet-i nefs


ORHUN: (Tür.) Er. 1. Orta Asya'da bir ırmak. 2. Orta Asya Türklerinin kullandığı en eski yazı. 3. Yüksek yüce Hun anlamında


OYTUN: (Tür.) 1. Kutsal mübarek. 2. Beğenilen güzel yer. Alçak yer ova. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


OZGAN: (Tür.) Er. - Öne geçen kazanan başarılı




RANA:Güzel göze hoş gelen


RAVZA: Suyu yeşilliği bol olan yer bahçe


SARA: (İbr.) Ka. 1. Prenses. 2. (Fars.) Hz. İbrahim'in hanımı. 3. Halis katkısız temiz


SARE: Saf temiz


SARP: (Tür.) Er. 1. Çetin sert şiddetli. 2. Dik çıkılması ve geçilmesi zor.


SARPER: (Tür.) Er. - Sert güçlü erkek.


SEDEF: (Ar.) Ka. 1. Bazı deniz hayvanlarının (midye istiridye gibi) sert beyaz ve parlak kabuğu. 2. Bu kabuktan yapılmış veya süslenmiş eşya.


SEDEN: (Tür.) Ka. - Uyanık tetikte gözü açık olan


ŞEHBAL: (Fars.) Ka. - Kuş kanadının en uzun tüyü


SELEN: (Tür.) - Sel gibi coşkun taşkın kimse. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


SELİKA: (Ar.) - Güzel konuşma ve yazma kabiliyeti. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır


SELVA: (Ar.) Ka. 1. Bal. 2. Büyük bıldırcın. Tih çölünde bulundukları sürece israiloğullarına Allah tarafından kudret helvasıyla birlikte karınlarını doyurmak için gönderilen kuş. 3. (İsp.) Ekvator da sık balta girmemiş orman


SEMA: (Ar.) Ka. 1. İşitme duyma. Musiki dinleme. 2. Gökyüzü. 3. Felek.


SENA: (Ar.) 1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı 3.Şükretme


SERTAÇ: (Fars.) Er. - Baştacı çok sevilen sayılan.


SERTAP: (Tür.) Er. - İnatçı direngen.


SEVDE: (Ar.) Ka. Siyah esmer esmer güzeli. Mü'minlerin annelerinden birisi Hz. sevde.


SEVİL: (Tür.) Ka. - Her zaman sevilen beğenilen biri olma temennisi


ŞEVVAL: (Ar.). - Hicri takvime göre yılın 10. ayı ilk üç günü şeker bayramıdır. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


ŞEYMA: (Ar.) 1. Bedeninde ben veya benzer bir izi olanlar. 2. Hz. Peygamber'in süt kardeşi


SEYYIDETUNNISA: Kadınların efendisi.


SEZER: (Tür.) - Duyar hisseder anlar. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


SORGUN: (Tür.) Er. 1. Bir tür söğüt ağacı. 2. Sıtkı sert. 3. Çok uzun ve güzel saç.


SOYHAN: (Tür.) Ka. - Han soyundan gelen.


SUDEN: peygamber efendimizin cennette en çok sevdiği ağacın ismi


SÜSEN: (Tür.) Ka. - Çiçekleri iri güzel görünüşlü ve kokulu bir süs bitkisi. Zambak.suresinin 3. ayetinde insanın ahseni takvim üzere yaratıldığı beyan




TAHIRE: Hz. Fâtıma�nın tertemiz olduğunu anlatan isimlerinden biri. Bu isimle Fâtıma�nın Peygamberimiz�den bir parça olduğu bilgisine atıf yapılır.


TUANA: Cennete düşen ilk yağmur damlası


UMUT: Ummak beklemek ümit etmek



YAREN: Dostarkadaş


YIGIT: Güçlü cesur



ZEHRA: En yaygın ismidir. Gül yüzlü parlak yüzlü çiçek simalı anlamlarına gelir. O Efendimiz�in kokladığı bir çiçek gibidir adeta.


ZEKIYE: Bu isim O�nun arı duru hale getirilmiş hanımlığını anlatır.


ZİNNUR:Nur saçan


ZİŞAN: (Ar.) 1. Şanlı şerefli. 2. Canlı. 3. Bir tür lale. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır


ZİŞAN: Onurlu şerefli


ZÜMRA: Güzel iyi ahlaklızeki bilgili kadın

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder